Beuken/beuk

Als op een grafheuvel staan ze

daar in conclaaf te spreken

over wat ze zagen, gelaten opgeslagen

in de ringen in hun lijf

 

Elk jaar merken ze nieuwe dingen

hoe alles steeds hetzelfde blijft

boekenkasten zijn het vol

vertelsels in ongehoorde spraak

 

Met okergele hoeden laten

de koninginnen woorden

ritselen van blad tot blad

en kletteren door het lichaam

 

Huiden met littekens in een taal

die herinnering hen heeft opgelegd

die niet eigen is, hun

letters werden niet gekerfd

 

Na lange regens kleuren de basten

van asgrauw naar schoolbordzwart

en nodigen uit om in licht

wit krijt iets op te schrijven

 

Wanneer droogte terugkeert vervagen

de opmerkingen, de laatste restjes

verdwijnen door erosie of een rups

een boomklever, fanatieke specht

 

Wat ze zelf zagen blijft hen bij

als de koperen kronen vallen

als het stromen tijdelijk stopt

mogen ze stilstaan om in te keren

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s