Periferie

De laatste tijd wandel ik weer

vrij laat nog en ver in het donker

Ben op mijn gemak, voel me

niet alleen met de hond van de riem

Ik zie een kerkuil vliegen

in de schijnwerpers

rond de tennisbaan

In het bos hoor ik breken

tussen de struiken, van takken

breken en zenuwachtige hoefjes

sprongen over dood hout

Ik hoor een krijs, in de verte

dichterbij, weer verder weg

Vind het niet vreemd, herken het

kan me voorstellen hoe hij vliegt

Ik hoor een auto, zie lampen

“allemaal in de berm”

rode lichten sterven weg

Mooie uren zijn dat

als eten op tafels staat

blauwe lichten flikkeren in vensters

Als het leven zich terugtrekt

kan het andere leven beginnen

Als alles binnen gebeurt

loop ik graag alleen op straat

en stiekem door de bosjes

1 thought on “Periferie

  1. Zoals gewoonlijk is weer een prachtig beeldende poëzie…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s