Zangcicade

Het eerste wat me opviel,

na de hitte het vocht

en de muggen

die alles lijken te zeggen

alles schijnbaar samenvatten

 

Verwacht en bepalend

voor hoe de dingen zijn

voor als er geen keus is

om zomaar weg te gaan,

maar opvallend was het niet

 

Wat echt opviel

was die claxon

van die oude auto,

dat busje om de bocht,

alarmerend en niet te stoppen

 

Little Miss Sunshine

sprong vanuit het niets

uit een achterkamertje

terug mijn levende

gedachten binnen

 

Het is maar een kleintje,

een van de 40.000,

een gepantserd wezen

fragiele vleugels van

precies geklost kant

 

En hij is nooit dezelfde

als wie hij was, vorig jaar

acht keer transformeren

in acht levensjaren en

alleen maar overleven

 

Eten en zingen

blijvend zingen

opvallend in volume,

mededeelzaamheid

als opperste kracht

 

Geen boodschap voor een ander

behalve te laten horen

dat er

in de isolatie van de jungle

iemand is

 

1 thought on “Zangcicade

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s