Image

surf 01 IM 2018

Advertisements

Bombus

Bombus IM 2016 web

 

Er broeit iets

in de achtertuin

bij de achterdeur

naast het muurtje

 

Er gonst iets

onder de tegels

onder de grond

in gangen

 

Er krioelt iets

trilt voorzichtig

wandelt traag

maakt grote gaten

 

Ronde gaten in het zand

en de hond die hapt

naar iets dat ik

pas later zie

 

Het maakt geluid

en vliegt omhoog

afzonderlijk gaan ze

stuk voor stuk

 

Ze komen terug

zwaar beladen

met gele klompjes

aan wollige lijfjes

 

‘Niet te dichtbij’

waarschuw ik

zo leerde ik

‘niet verstoren’

 

Maar soms zijn ze moe

kunnen ze niet

meer vliegen

amper kruipen

 

Ik zet ze op een bloem

of in de buurt

van het gat

in de aarde

 

Laat ze maar

rustig gaan

ik kan toch niet

verder helpen

 

Ik wil wel meer

oh, zo graag

maar ze hebben

hun eigen stelsel

 

Ik wil echt wel

iets doen, zo graag

maar kan alleen nog

hopen

Bomen zien

Seeing Trees IM 2016

Een wachter is iemand

die niet alleen kijkt

die ook ingrijpt

 

wanneer water tekort

aanstormende zwijnen

kraaien bij bosjes zijn

 

Wachter van bomen

op bomen

aangevreten door

 

onzichtbaar veel kleine

 

Willen geen kwaad

maar met zovelen

doen ze dingen

hun dingen

 

Waar bladgroen was

is het weg dan

Waar ooit de bast

nu kale (als

verbrande) huid

 

De wachter zegt:

Plaats nieuwe

doe de oude weg

 

als hij regels

volgt zoals geleerd

 

Hij kan ook

nieuwe theorieën

aanhangen over

oerbos laten zijn

 

Dan is hij niet nodig

eigenlijk overbodig

zelfgemaakt dan

kan hij louter zien

 

tot het wringt.

 

Vormen wringt

waar kijken

ontziet

Sneeuwhaas

mountainhare IM 2016

Smaakt het beter

als eten

een verhaal heeft

Over grootmoeders

heimwee naar

vroeger of ver weg

 

Toen ik bij je was

zagen we

hazen rennen

Bergexemplaren

met witte pluimen

en hoge oren

Op het allerlaatst bijna

onder de voet gelopen

zochten ze zich een weg

Uit het leger

opgejaagd rammelend

zigzaggend gedreven

Witte hazen

Hun leven niet zeker

zeker nu niet

nu ze huizen

op bruingroene heuvels

waar sneeuw steeds langer wegblijft

 

Een andere dag

( boksdag noem ze dat

bij jou dacht ik )

Die dag zat ik

weer achter een bord

met hazenpeper

De loden korrels

netjes gesorteerd

op de rand

Dat verhaal kwam

uit het Oosten

een terrein aan de grens

In de laadbak gegooid

naast de anderen

van huis weggereden

Sauria

Sauria IM 2015

Ik zag een hagedis en moest aan je denken. Of, nee, ik dacht al de hele dag aan jou wachtend op dat bed in die grijsgespikkelde japon met slechts een strikje aan de achterkant en toen zag ik die hagedis.

Er klopte niets van. Het was donker en het was koud en vochtig en ik twijfelde aan wat ik zag.

Toch zag ik een hagedis, geen salamander. Ik weet wel wat over hagedissen, nog van vroeger, toen ik alle dino’s kon benoemen en ik in het levende beestje het bewijs zocht dat niets echt uitsterft, alleen van vorm verandert.

Ik hoop dat je het niet erg vindt dat ik toen aan je dacht.

Ik kijk en vergelijk, op zoek naar patronen, op zoek naar de logica. Soms zijn dingen niet logisch te maken. Dat jij daar lag, onder die TL-buizen met pennenstreken op de borst, dat was niet logisch, dat kon ik niet verklaren en eerlijk was het allerminst.

Het diertje zag ik per ongeluk.

Ik lette goed op de weg, stapte langs de slakken, over de slakken en toen zat daar ineens dat wezentje. Ik dacht aan z’n staart. Als hij mij als een groot gevaar zag zou hij het achterlaten en er rap vandoor gaan. Dat doen hagedissen, die doen afstand van hun staart om de dreiging af te wenden. En vervolgens groeit het doodleuk weer aan, alsof er niets gebeurde.

Deze hagedis deed niks, bleef stokstijf zitten. Ik liet hem rustig zitten, wilde hem niet opjagen en liep verder. Het was nog een jonge hagedis, alleen die gaan zo laat in de herfst pas op zoek naar een plek om te overwinteren.