catalogiseren

Nu heb ik heel veel

veren liggen

op de rand

boven de haard

buizerd

specht

vlaamse gaai

libellenvleugel

kastanjeblad

nee, minder

geraamte

van het blad

dunne adertjes

waardoorheen

water stroomde

ik houd het blad

naast de vleugel

van de libel

ik houd het blad

ik houd de vleugel

met de veren

Christmaseiland

Ik zwem naar de tegenvoeters
aan de andere kant van het jaar
en vraag of
de zomer nog ver weg voelt

Terwijl het noorden zich hoedde
voor de voorspelde duisternis
werd er een eiland gevonden
op de eerste dag van kerst
Er stonden groenblijvende palmen
onder het zand lagen eieren
verstopt tegen de brandende
hitte van de hoogste zon
Zo ver weg van kerstballen
en vetgemeste zoogdieren
op ovale witte schalen
zag alles er anders uit
Het was een feestdag
soep werd geserveerd
van wat was aangetroffen
struinende schildpadden

Ik vraag of ze het nog vieren
met kunstdennen, geroosterd vee
Soep van plastic zakjes
als kwallen dansend

Slakkenkaravaan

Heel veel slakken. Driehonderdduizend slakken. Geen idee hoeveel, ik kon ze niet tellen, het was al donker, het was al heel lang heel erg donker en het regende al de hele dag, motregen, als een warme deken voor al die honderden, duizenden slakken. Ik vroeg me af of er een slakkentrek bestond, dat ze dan allemaal tegelijk opstijgen uit de grond, vanonder de bladeren en neerdalen vanuit de bomen om gezamenlijk op weg te gaan. Ik vroeg me af hoe lang dat dan zou duren en hoe ver het was. Ik geloof niet dat ik ooit hoorde van de slakkentrek, toch leek het er verdacht veel op. Ik moest naar de grond blijven kijken en elke stap, werkelijk elke stap die ik zette moest ik overwegen en bijsturen om niet een van die honderdduizenden huisjes op de weg te pletten. Ik was liever thuis gebleven, maar Silas piepte, zo tergend, zo indringend, niet te negeren. Er was niemand anders op straat behalve al die slakken en wij. Ik hinkte-stapte-sprong door het stilstaande beeld en kwam veilig aan de overkant. Al die slakken, zoveel tegelijk en straks, bij daglicht, zouden ze er niet meer zijn, was de film afgedraaid en de trek voorbij. Ik zag nooit eerder een slakkentrek, hoorde nooit van een slakkentrek, vroeg of iemand anders zich beelden herinnerde van een enorme karavaan van bewegende huisjes over straat, maar het antwoord kwam niet. Ik zag duizendduizend slakken schijnbaar stilstaan op de weg. Silas zag ze ook, maar dacht er niet verder over na.

Periferie

De laatste tijd wandel ik weer

vrij laat nog en ver in het donker

Ben op mijn gemak, voel me

niet alleen met de hond van de riem

Ik zie een kerkuil vliegen

in de schijnwerpers

rond de tennisbaan

In het bos hoor ik breken

tussen de struiken, van takken

breken en zenuwachtige hoefjes

sprongen over dood hout

Ik hoor een krijs, in de verte

dichterbij, weer verder weg

Vind het niet vreemd, herken het

kan me voorstellen hoe hij vliegt

Ik hoor een auto, zie lampen

“allemaal in de berm”

rode lichten sterven weg

Mooie uren zijn dat

als eten op tafels staat

blauwe lichten flikkeren in vensters

Als het leven zich terugtrekt

kan het andere leven beginnen

Als alles binnen gebeurt

loop ik graag alleen op straat

en stiekem door de bosjes

Beuken/beuk

Als op een grafheuvel staan ze

daar in conclaaf te spreken

over wat ze zagen, gelaten opgeslagen

in de ringen in hun lijf

 

Elk jaar merken ze nieuwe dingen

hoe alles steeds hetzelfde blijft

boekenkasten zijn het vol

vertelsels in ongehoorde spraak

 

Met okergele hoeden laten

de koninginnen woorden

ritselen van blad tot blad

en kletteren door het lichaam

 

Huiden met littekens in een taal

die herinnering hen heeft opgelegd

die niet eigen is, hun

letters werden niet gekerfd

 

Na lange regens kleuren de basten

van asgrauw naar schoolbordzwart

en nodigen uit om in licht

wit krijt iets op te schrijven

 

Wanneer droogte terugkeert vervagen

de opmerkingen, de laatste restjes

verdwijnen door erosie of een rups

een boomklever, fanatieke specht

 

Wat ze zelf zagen blijft hen bij

als de koperen kronen vallen

als het stromen tijdelijk stopt

mogen ze stilstaan om in te keren